روزگارا که چنین سخت به من می گیری؛

با خبر باش که پژمردن من آسان نیست؛

گرچه دلگیرتر از دیروزم؛

گرچه فردای غم انگیز مرا می خواند؛

لیک باور دارم؛

دلخوشی ها کم نیست؛

زندگی باید کرد ...

یاد دارم در غروبی سرد سرد             میگذشت از کوچه ی ما دوره گرد

داد میزد:کهنه قالی میخرم               دست دوم جنس عالی میخرم

کاسه و ظرف سفالی میخرم              گر نداری...کوزه خالی میخرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست        عاقبت اهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در سفره نیست     ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟!

بوی نان تازه هوشش برده بود            اتفاقا مادرم هم روزه بود

خواهرم بی روسری بیرون دوید          گفت:آقا سفره خالی میخرید؟!!

گفتی که میبوسم تو را          گفتم تمنا میکنم

 گفتی اگر بیند کسی          گفتم که حاشا میکنم
 
گفتی ز بخت بد اگر نا گه رقیب اید ز در            گفتم که با افسونگری او را ز سر وا میکنم

گفتی که تلخی های می گر ناگوار افتد مرا       گفتم که با نوش لبم آن را گوارا میکنم

گفتی چه میبینی بگو در چشم چون آیینه ام     گفتم که من خود را در او عریان تماشا مکنم

گفتی که از بی طاقتی دل قصد یغما میکند       گفتم که با یغماگران باری مدارا میکنم

گفتی که پیوند تو را با نقد هستی میخرم          گفتم که ارزان تر از این من با تو سودا میکنم

گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گویم برو       گفتم که صد سال دگر امروز و فردا میکنم

گفتی اگر از پای خود زنجیر عشقت وا کنم        گفتم ز تو دیوانه تر دانی که پیدامیکنم      

                         سیمین بهبهانی

وجودم پاره ای از شب

دلم تنها ترین پاییز

بساطم بقچه ای اندوه

و کوچه مثل من خالی

دلم تنگ است

دلم اندازه صحن قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبریز است

صدایم خیس و بارانیست

نمیدانم چرا در قلب من ، پاییز طولانیست...

یک کلمه

 یک سنگ

در یک رودخانه سرد

یک سنگ دیگر

به سنگ‌های بیشتری نیاز خواهم داشت

اگر قرار است عبور کنم.

غریبه بود.

          آشنا شد.

                              روزگار شد.

                                                  بیگانه شد.

                                                              فراموش نشد.

حضور هیچ کس در زندگی ما اتفاقی نیست.

 خداوند در هر حضوری رازی نهان کرده برای کمال ما.

 خوش آن روزی که دریابیم راز این حضور را ...

نه برای دل تنهایی تو جام شرابم

نه گرفتار و اسیرم

نه حقیرم

نه فرستادۀ پیرم

نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم

نه جهنم نه بهشتم

چُنین است سرشتم

این سخن را من از امروز نه گفتم، نه نوشتم

بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم...

گر به این نقطه رسیدی

به تو سر بسته و در پرده بگویــم

تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را

آنچـه گفتند و سُرودنـد تو آنـی

خودِ تو جان جهانی

گر نهانـی و عیانـی

تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی

تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی

تو خود اسرار نهانی

تو خود باغ بهشتی

تو بخود آمده از فلسفۀ چون و چرایی

به تو سوگند

که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی در همه افلاک بزرگی

نه که جُزئی

نه که چون آب در اندام سَبوئی

تو خود اویی بخود آی

تا در خانه متروکۀ هرکس ننشـــینی و

بجز روشنــی شعشـعۀ پرتـو خود هیچ نبـینـی

و گلِ وصل بـچیـنی....

نمیشـه دل به هرکس داد ، نمیشـه از نفس افتاد

پرنده با پر بستـه ، نمیشه از قفس آزاد

نمیشه شب به شب خوابید ، فقط کابوس وحشت دید

نمیشه در سکوت خود ، صدای گریه رو نشنید

نمیشه غرق در غم بود ، ولی از گریه رو گردوند

نمیشه تا ته آواز ، فقط از ترس فردا خوند

گلـوی ساز دلتنگی ، پر از فریاد خاموشه

دوباره سر بده هق هق ، بذار دست صدا رو شه

نمیشه دل به هر کس داد ,نمیشه دل به هر کس بست

نمیشه رفت و راهی شد ، رسید اما به یک بن بست

چه رسم ناهماهنگی ، همیشه رسم تقدیره

نمیشه بود و عاشق بود ، واسه عاشق شدن دیره

وحشت از عشق که نه ، ترسم از فاصله هاست

 

وحشت از غصه که نه ، ترسم از خاتمه هاست

 

ترس بیهوده ندارم ، صحبت از خاطره هاست

 

صحبت از کشتن ناخواسته عاطفه هاست

 

کوله باری پر از هیچ ، که بر شانه ماست

 

گله از دست کسی نیست ، مقصر دل دیوانه ماست . . .

برنده شدن همیشه به معنی اولین بودن نیست

برنده شدن به معنی انجام کار، بهتر از دفعات قبل است

سهراب گفتي:چشمها را بايد شست......شستم ولي !.........
گفتي: جور ديگر بايد ديد.......ديدم ولي !..............
گفتي زير باران بايد رفت........رفتم ولي !.............
او نه چشمهاي خيس و شسته ام را..نه نگاه ديگرم را...هيچ کدام را نديد !!!!
فقط در زير باران با طعنه اي خنديد و گفت:
" ديوانه باران نديده"

امروز به اندازه تمام دلتنگیها ......... دلم تنگه

به اندازه آسمون ابری ............ دلم تنگه

به اندازه اشک کودک یتیم ........... دلم تنگه

به اندازه گل پر پر شده ........... دلم تنگه

به اندازه بغض بی اشک ............ دلم تنگه

به اندازه مهتاب ِ بی تاب........ دلم تنگه

به اندازه آخرین برگ پاییزی ........ دلم تنگه

به اندازه اشک خدا .............. دلم تنگه

به اندازه شیشه مکدر .............. دلم تنگه

به اندازه غروب چشمات ....... دلم تنگه

به اندازه صدای ترک قلبم ......... دلم تنگه

هرگز از مرگ نهراسیده ام

اگر چه دستانش از ابتذال، شکنده تر بود.

هراس من باری همه از مردن در سرزمینی است

که مزد گورکن

             از آزادی آدمی

                            افزون تر باشد...

منم، منی که دیگر هیچ چیزی را دوست نمی دارم

به نشان نا رضایتی از امر تغییر پذیر.

نفرت هم نمی ورزم به هیچ چیز

به نشان نارضایتی تمام عیار از امر تغییر ناپذیر.    

                               ((برتولت برشت))

دارم اميد عاطفتي از جناب دوست

كردم جنايتي و اميدم به عفو اوست



دانم كه بگذرد ز سر جرم من كه او

گرچه پري وَش است ليكن فرشته خوست



چندان گريستم كه هر كس كه برگذشت

در اشک ما چو ديد روان گفت كاين چه جوست

ديوارهای من٬ ديوارهای تو٬

ديوارهای فاصله بسيارند . . .

انگشتان غربت٬ در تيرگی اين هبوط٬

گشايش پنجره ها را می جويد.

ای کوکب هدايت٬ از گوشه ای برون آ !

حنجره چاه از عطش پژمرد .

بهتر است

          ایستاده بمیریم

و زند‌گی کنیم.

  زندگی رسم خوشایندی است           زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

  پرشی دارد اندازه عشق!!!!!!!!!

گفتند  :

            به اندازه ی گلیم هایتا ن

                      و به اندازه ی دهان هایتان

                                                    اما

                                               حرفی از وسعت آرزو هایمان نزدند